De kunst van het opvoeden

Op uitzending gemist staat (nog) een leuke aflevering uit de serie De kunst van het opvoeden. "Hoe belangrijk is school?" luidt de titel en er worden twee visies op onderwijs naast elkaar gelegd.

Wat ik als gedragsspecialist zo leuk vind, is dat je zo mooi uit die documentaire kunt halen dat gedrag van leerlingen pas probleemgedrag wordt wanneer je vanuit een bepaalde visie dat gedrag gaat interpereteren.

Is die jongen op Iederwijsschool nu aan het luieren of aan het rijpen? Wordt die jongen op de reguliere school nu aangeleerd dat hij zonder controle niet kan functioneren of krijgt hij de noodzakelijke structuur aangeboden?

Ik heb mijn voorkeur voor bepaalde visies op mens en onderwijs, maar de kracht zit erin om op tijd te schakelen, niet te vroeg en niet laat.
Waarom vind ik schakelen tussen visies zo belangrijk? Omdat één kind meer waard is dan alle onderwijs visies en mensbeelden bij elkaar. Hoe verknocht we (ik) er ook aan zijn (ben).


http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1346911

5x persoonlijke kracht in moeilijke omstandigheden

Hoe goed je ook bent, hoeveel tijd je ook besteed in je voorbereiding, hoe sensitief je ook bent en hoe enthousiast, je zult vroeg of laat met de klas of met een leerling in een lastige situatie terechtkomen. Leerlingen en leraren hebben nu eenmaal op korte termijn andere belangen. Bovendien zitten leerlingen op de middelbare school vaak tjokvol hormonen en een gevoelsleven dat alle kanten uitvliegt met alle heftige en (soms irrationele) emoties van dien.
Overal waar mensen samenwerken komen lastige situaties dit voor, maar juist als je voor de klas staat is, is het ongelofelijk belangrijk hoe je daar mee omgaat. Nog veel belangrijker dan in andere beroepen.

Je staat voor de groep en dus moet je meteen beslissen. Je kunt niet zoals een gemiddelde werknemer er eens goed over nadenken hoe je het e.e.a gaat aanpakken.

Daarnaast bepaalt de manier waarop je het probleem hier en nu oplost voor een heel groot gedeelte in hoeverre leerlingen jou durven te vertrouwen en dat bepaalt weer je succes als leraar.

Kortom: Je zit in een situatie met grote vaak negatieve emoties, er is nauwelijks tijd om een beslissing te nemen en de consequenties zijn groot! Wat helpt?

Dit helpt:

5 Strategies for Personal Empowerment in Difficult Situations

When you find yourself in situations where you are exposed to negative energies over which you have no control, remember that you can control your own sources of positive energy if you so choose. Here are some ideas.

1 Look for the good that does exist. Feel grateful for it. When you deliberately look for good, you will find it. When you focus on negatives, you’ll find it. Wouldn’t you rather have a steady diet of good energies? They will help you more effectively cope with the challenges.

2 Avoid reacting to others and taking their behaviors personally. Pia Mellody, author of Facing Codependence, once said that people’s reactions have more to do with them and their history than they do with you, unless you’ve been offensive. So, observe others and wonder about their behaviors, but know that what you’re getting from them could have absolutely nothing to do with you.

3. Stay in your own power by remaining calm even when others are not. “Shut your mouth and breathe,” is another of my favorite reminders from Pia Mellody. Doing that will help you stay grounded and avoid saying or doing anything you might regret later.

4 Ask for what you need from people who are capable of giving it to you. If you don’t ask, the answer is always no. Only you know what you need. And, it is empowering to respectfully make your needs known.

5 Don’t make requests of people who are incapable of responding appropriately to your requests. That’s a setup for disappointment and will only fuel your anger.

bron: http://www.lifehack.org/articles/lifehack/5-strategies-for-personal-empowerment-in-difficult-situations.html

Het leseffect

Een van de uitgangspunten die men op Steinerscholen hanteert, is dat de docent zijn leerlingen gedurende 8 jaar begeleid bij hun ontwikkeling. De wijze waarop de docent met zijn klas dit proces doorloopt is iedere keer uniek. Ergo: methoden maak je zelf en op maat. Geloof mij dat is veel werk!

Toch heeft het zelf ontwikkelen van een methode ook zijn voordelen. Je moet heel goed nadenken waarom je iets doet en vooral wat wil je bereiken bij je leerlingen. Door het effect centraal te stellen, creëer je voor jezelf een grote vrijheid om de stof zo aan te bieden dat je leerlingen er het meeste profijt van hebben.

De IOWA State University heeft een model ontwikkeld over hoe je cognitieve ontwikkeling over een bepaald onderwerp kunt groeperen en classificeren.
Of het nu om rekenen, taal, aardrijkskunde, geschiedenis of iets anders gaat, het onderstaande model helpt je bij het formuleren van het beoogde leereffect op je leerling.

Het model heeft twee assen:
- The Knowledge Dimension classifies four types of knowledge that learners may be expected to acquire or construct:factual, conceptual, procural, metacognitve

- The cognitive proces Dimension represents a continuum of increasing cognitive complexity—from lower order thinking skills to higher order thinking skills:
remember, understand, apply, analyse, evaluate, create

Dit model is ontwikkeld voor voor het aanleren van vakken, maar is misschien ook wel geschikt bij het ontwikkelen van methoden op sociaal en emotioneel gebied.

In ieder geval is dit model een aanpassing van het beroemde taxonomie van Benjamin Bloom. Een toepassing ervan zie je in de onderstaande film :)




bron: http://www.celt.iastate.edu/teaching/RevisedBlooms1.html

Dank: Tony Janson